SÜMEYYE TÜLÜ MODA DÜNYASINA YENİDEN “MERHABA” DEDİ
Moda ve sanatın buluştuğu özel gecede, Sümeyye | SMY Stil imzalı haute couture kreasyonlar izleyicilerin karşısına çıktı. El işçiliğiyle hazırlanan tasarımlarda örgü, nakış, kumaş boyama, makreme, teship, vitray ve farklı sanat disiplinlerinden izler dikkat çekti. Defilenin baş mankeni Wilma Elles olurken, koreograf Oksana Kuznetsova’nın profesyonel sunumu da geceye renk kattı. İş, sanat ve cemiyet hayatından çok sayıda davetlinin katıldığı organizasyonda tasarımlar büyük beğeni topladı. Moda dünyasına dönüş yapan Sümeyye Tülü ise yalnızca yeni koleksiyonunu değil, çocukluğundan bugüne uzanan tasarım serüvenini de anlattı.
6 YAŞINDA TIK VE İPLİKLE BAŞLADIM
“İstanbul’da doğdum. Babam tekstilciydi, annem ise dikiş eğitmeniydi. Yani gerçekten işin mutfağından gelen bir ailenin içinde büyüdüm. 6 yaşında örgü örmeyi annemden öğrendim. Annem, biraz oyalanayım, kendisine sıkıntı vermeyeyim diye bana ilk tığımı ve ipimi vermiş. Sonra becerdiğimi görünce çok şaşırmış ve ‘Tamam, hadi bunu da yap, bunu da yap’ demeye başlamış. Ben de 6 yaşında elime aldığım tığı bir daha bırakmadım. Babamla iş yerlerine gittiğimizde atölyelere, dikimhanelere, kumaşçılara giderdik. Küçük yaşta oralardan boncuklar, kumaş parçaları toplardım. Annem de yaptıklarımı saklardı. Hatta çeyizime koymuştu. Küçükken mutfak elbezleri bile ördürmüştü bana.
14 YAŞINDA İLK PARAYI KAZANDIM
“İlk başta yaşım küçük olduğu için kurslarla başladım. 14 yaşında takı tasarım kursuna gittim. Bu benim için muazzam bir kapı açılışı oldu. Takılar tasarlayıp yapmaya ve satmaya başladım. İlk ciddi gelirimi de böyle elde ettim. Sanatı çok seviyorum. Bu nedenle ebru, hat, tezhip, çini, resim, çizim, desen tasarımı, kurdele nakışı ve kumaş boyama gibi farklı alanlarda eğitimler almaya çalıştım. Profesyonel eğitim olarak ise modelistlik ve stilistlik eğitimi aldım. Dört yıl eğitim gördüm. Daha sonra sinema ve oyunculuk okudum.”
GİZLİ GİZLİ ÇANTA DİKİYORDUM
“16 yaşında annemin dikiş makinesinde gizli gizli çanta dikmeye başladım. Annem küçüğüm diye makineyi vermek istemiyordu. Ben de iğneleri kıra kıra çantalar dikiyor, üzerlerine işlemeler yapıyordum. Bir arkadaşımın butiğiyle anlaştım ve çanta tasarımlarımı orada satmaya başladım. Özel ipek eşarpların üzerine hat sanatı ve el boyamaları yapıp mağazalarda satışa sundum. Yani okul hayatıma kadar sürekli bir şeyler üretiyor ve satıyordum. Okul başlayınca satış işine ara vermek zorunda kaldım. Çünkü eğitim süreci oldukça yoğundu.”
İŞİN ZORLUĞUNU ÖĞRENDİM
İlk olarak babamın yanında çalıştım. Babamın fabrikasının alt katında dikiş atölyesi, üst katında mağazası vardı. Sabahın erken saatlerinde beni kaldırıp fabrikaya götürürdü. Atölyede kumaşlarla, kesimle ilgileniyordum. Öğleden sonra mağazaya çıkıyor, satış ekibine yardım ediyor, bir taraftan da çizimlerimi yetiştiriyordum. O dönem benim için çok zor geçmişti. Ama gerçek iş hayatına atıldığımda babama dua ettim. Çünkü beni o zorlukların içine sokmasaydı, sektörün gerçeklerini bu kadar erken göremeyecektim. ‘Piştim’ demek istemiyorum çünkü o zaman çok gençtim. Ama en azından sektörün zorluklarını birebir görmüş oldum.
OYUNCULUK VE MODELLİK YILLARI
“Üniversitede sinema ve oyunculuk okurken bir süre tasarıma ara verdim. Yaklaşık 3-5 yıl oyunculuk yaptım. Reklam filmlerinde oynadım. Oyunculuk yaparken modellik teklifleri de geldi ve modellik yaptım. Daha sonra evlilik ve çocuklarla birlikte oyunculuk ve modellik hayatımı tamamen bıraktım. Ama mesleki olarak uzaklaşsam da tasarımdan hiçbir zaman kopmadım. Evde kendim ve çocuklarım için sürekli örüyor, dikiyor ve tasarımlar yapıyordum.”
YENİDEN AYAĞA KALKTIM
“Çok sevdiğim arkadaşlarım sürekli ‘Sosyal medya açmalısın, çok güzel işler yapıyorsun’ diyerek beni teşvik ettiler. Ben de küçük bir sayfa açtım. Daha sonra karşıma örgü kamplarıyla ilgili reklamlar çıktı. Hayatımın psikolojik olarak çok zor bir dönemiydi. Annem de beni teşvik etti. ‘Ağlaya ağlaya evde öreceğine git, iki insan yüzü gör’ dedi. İki-üç günlük örgü kamplarına katıldım. Orada çok farklı kadınların hikâyelerini dinledim. Gerçekten hiçbir şeyin dışarıdan göründüğü gibi olmadığını gördüm. O dönem kendime şunu söyledim: Sümeyye, senin de üç çocuğun var. Ayağa kalk, sen de bir işin ucundan tut. İlk adımım böyle oldu.”
EL SANATLARI SANDIKTA KALMASIN
“Türkiye’nin dört farklı şehrinde örgü defilelerine katıldım. Çok güzel tepkiler aldım. Defilelerimizden birine moda duayeni Banu Noyan da katılmıştı. Tasarımlarımızı beğendi ve moda haftasında Türk el emeğini sergileyen kadınlara yer vermek istedi. Biz de örgücü kadınlar olarak ilk defa Balmain’in Open Stage Moda Haftası’na katıldık. Sadece örgülerimizle yer aldık. Bu benim gerçek profesyonel mankenlerle gerçekleştirdiğim ilk defile deneyimiydi. Oradan çok güzel geri dönüşler aldım. Benim en önemli vizyonlarımdan biri, gelecek neslin kültürümüzü ve el sanatlarımızı unutmadan devam ettirmesi. Annelerimiz ve teyzelerimiz bize nasıl öğrettiyse, şimdi bu bayrağı bizim taşımamız gerekiyor. El sanatlarımız sandıklarda kalmasın. Modernize edilerek yeniden hayat bulsun istiyorum.”
“15 PARÇALIK SANAT KOLEKSİYONU
“15 parçalık bir miras koleksiyonu hazırladım. Vitraydan tezhibe, kumaş boyamadan nakış sanatına kadar birçok tekniği kullanmaya çalıştım. Makreme düğümleriyle tamamen ördüğüm bir elbisem var. Başka bir tasarımımda iplikle ördüğüm kostümün kuyruğuna yağlı boya ile Monet tablosu uyguladım ve kristal boncuklarla işledim. Benim anlatmak istediğim şu: Kültürümüz ve el emeğimiz sadece duvarlarda, tablolarda veya camlarda kalmasın. Giyilebilir sanatın içinde de kullanılabileceğini göstermek istiyorum.”
BİR KOSTÜMÜN BİR BUÇUK AY SÜRÜYOR
“Tasarımların hazırlanması çok uzun sürüyor. Bir kostümün hazırlanması bazen bir ay, bir buçuk ay sürebiliyor. Hepsine aynı anda başlamıyorum. Bazen üç kostüme başlayıp üçünü iki ayın sonunda tamamlıyorum. Tasarımın niteliğine ve kullandığım malzemelere göre süre değişiyor. Tasarımı ilk önce hayalimi çizgiye döküyorum. Modelistlik ve stilistlik eğitiminde öğrendiğimiz çizim tekniklerini kullanıyorum. A4 veya A3 kâğıda önce tasarımı çiziyorum. Çünkü hayal etmek güzel ama bunun nasıl bir ürüne dönüşeceğini görmem gerekiyor. Sadece kumaş ve iplik kullanmıyorum. Bir tasarımımda LED ışıklar, şeffaf pleksiler kullandım. Bazen tasarım aşamasında ciddi problemler de yaşayabiliyorum. Örneğin altın zincirlerle ördüğüm bir kostüm vardı. Zincirler çok inceydi ve tığdan geçmiyordu. Şişle de olmadı. ‘Herhalde bu hayalim gerçekleşmeyecek’ diye düşündüm. Sonra atölyemde duran şeffaf silikon şişleri gördüm. Onlarla denedim. Bir hafta boyunca uğraştım ve sonunda zincirleri örebildim. Yavaş ilerledi ama hayalimi gerçekleştirdim.”
HEDEFİM DÜNYAYA AÇILMAK
“Bu kostümleri özellikle sahne kostümü olarak tasarlıyorum. Ünlü sanatçılarımızın sahnelerinde bu tasarımları giymesini ve basının önünde bu sanat eserlerini dünyaya gösterebilmek istiyorum. En büyük amaçlarımdan biri bu. Ayrıca yurt dışında düzenlenen moda haftalarına Türk tasarımcı olarak katılmak, Türk kültürü ve el emeğiyle hazırladığım sanatımı oralarda sergilemek istiyorum. Yolumun daha çok başındayım. Hayallerimin ne kadarına ulaşabilirim bilmiyorum ama asla vazgeçmeyeceğim.”
HAUTE COUTURE SERİ ÜRETİLMEZ
“İleride bir marka ile iş birliği ya da seri üretim fırsatı olursa düşünürüm ama bu tarz haute couture ürünlerin seri üretime çıkabileceğini düşünmüyorum. Çünkü tasarımları tek tek motif motif örüyorum ve elle birleştiriyorum. Her parçanın üzerinde çok ciddi bir el emeği var. Bu nedenle seri üretimden ziyade özel koleksiyon mantığına daha yakın olduğunu düşünüyorum.”
ÇOCUKLARI SANATLA BÜYÜSÜN İSTİYORUM
“Üç çocuğumu da küçük yaşlarından beri sanata yatkın yetiştirmeye çalıştım. Piyano kursları, resim dersleri, çizim ve sanatla ilgili yapabildiğim her şeyi vermeye çalışıyorum. Kızım özellikle resim konusunda çok yetenekli. Küçüklüğünden beri kendi malzemelerimle küçük takılar da yaptı. Ama meslek olarak tasarımı seçer mi, benim izimden gider mi bilmiyorum. Benim için önemli olan onların kendi istedikleri yolu seçmeleri. Ben sadece destek olmak istiyorum.”
TÜRK KADINI ÜRETİMİ SEVİYOR
“Türk kadını gerçekten çok üretici. Eskiden de öyleymiş. Yoktan var eder, olmayanı oldururlarmış. Kadınlarımızın içinde çok büyük bir üreticilik ve yaratıcılık var. Ama ataerkil toplum kuralları veya kadınlarımızın baskı altında yaşaması nedeniyle ellerindeki yetenekleri ve güzellikleri her zaman ortaya çıkaramadıklarını düşünüyorum. Köyde, evinde muazzam işler yapan bir kadın düşünün. Eğer o yeteneklerini iş dünyasına taşıyabilseydi neler başarabilirdi? Bunu çok düşünüyorum. Benim amacım da bu yeteneklerin görünür olmasına katkı sağlamak.”
EKİM VE KASIMDA DEFİLE MÜJDESİ
“Ekim ayında sevgili Banu Noyan’ın Metropol AVM’de düzenleyeceği moda festivalinde bir defile yapacağım. Kasım ayında da bir ödül töreniyle birlikte başka bir gece ve defile gerçekleştireceğim. Onun yerini ve detaylarını şimdilik sürpriz olarak bırakıyorum.”