Birol Nalkıran: “Mutlu bir yaşam hayallerde gizli”
Alkent’in sevilen simalarından Birol Nalkıran ile okurken keyif alacağınız bir söyleşi gerçekleştirdik. Özgürlük, mutluluk ve zenginlik kavramlarına, bu kez de Birol Bey’in, bakış açısıyla göz attık.
07/10/2021 15:12 | Son Güncelleme : 17/11/2026 23:17 | Okunma Sayısı : 470 | Haber Merkezi
Hayaller, ulaşılmak istenen hedeflerin ilk koşulu, başarının tetikleyicisi olmuştur hep… Bir insan için en güzel şey de hayalini kurduğu hayatı yaşamak olsa gerek. Alkent Yaşam’ın bu sayısında peşinde koştuğu hayalleri gerçeğe çeviren Birol Nalkıran’ın hikayesini dinledik. Çamlıca Tesisleri’nde gerçekleştirdiğimiz dopdolu söyleşimizin ilk bölümünde, Birol Bey’in eşi Mahinur Hanım ile İsviçre Alpler’ine kısa bir yolculuk yaptık. Birol Bey’in anlattıklarında, yakın tarihimizin gerçekleriyle adeta yeniden yüzleştik. Yokluklar, imkansızlıklar arasında filizlenen tohumların, sağlam, kökleri derinlere ulaşan bir ağaca dönüşebileceğine bir kez daha şahit olduk. Keyifli okumalar…
BİROL BEY SİZİ KISACA TANIYABİLİR MİYİZ?
“Babam tarafım Arnavut, annem tarafım ise Selanik göçmeni. Dedelerim, Yugoslavya’dan Türkiye’ye gelen ilk ailelerden. Dedelerim ilk olarak Kırklareli’ne yerleşiyorlar ve ben de hayata gözlerimi 10 Kasım 1958’de bu Trakya şehrinde açıyorum. Bahçeli bir evde, aile sevgisini ve tabii ki saygı kurallarını öğrenerek büyüyorum. O yıllar; yokluğun hüküm sürdüğü, bugünkü imkanların olmadığı zamanlardı. İmkanlar azdı fakat mutluluk çoktu.”
TEKNOLOJİNİN VE BUGÜNKÜ MODERN YAŞANTININ AİLE YAPISINA ZARAR VERDİĞİNİ Mİ DÜŞÜNÜYORSUNUZ?
Şu anda teknoloji çağındayız. Benim çocukluğumun geçtiği yıllar, doğa ile iç içe, sadece insana değil hayvana, her türlü canlıya sevgi ve saygı gösterilen dönemlerdi. Evet, teknolojinin sağladığı kolaylıkları göz ardı ademeyiz. Fakat aynı teknolojik gelişmelerin, bazı noktalarda aile kavramına zarar verdiği de ortada. Ailemizle, sevdiklerimizle geçireceğimiz vakti, akıllı telefonlara, tabletlere ayırıyoruz artık. Mutluluğu parada ve lükste arayan bir kuşak var ne yazık ki…
SİZCE SİZİN DÖNEMİNİZ VE BUGÜNKÜ KUŞAK ARASINDA NE GİBİ FARKLILIKLAR VAR?
Bizler, saygının hâkim olduğu ortamlarda büyütüldük. Sevgi ikinci planda görünürdü. Saygı ve sevgi arasındaki denge, sevginin saygıyı zedelemeyeceği bir denklemle korunurdu. Bu denkleme çok dikkat etmek gerekir. Çünkü iyi ayarlanmadığında, aşırı saygı da sevgisizliği doğurabilir. Şu anda, özgürlükleri savunan bir yapıda olmama karşın, kişilerin egosunun başkalarının özgürlüğünün önüne geçtiğini görüyorum. Özgürlük, hiçbir zaman egoistlik olmamalı. Maalesef bizim toplumumuz da egoist davranışlar, başkalarının özgürlüğünü kısıtlıyor.
SİZCE, ÖZGÜRLÜKLERİN ÖNÜNDEKİ ENGELLER EĞİTİMSİZLİKTEN Mİ GEÇİYOR?
Toplum olarak hayata bakış açımızın yanlış olduğunu düşünüyorum. Bu anlayış doğal olarak eğitim sistemimizi de etkiliyor. Aileler, “çocuğum falanca üniversitede okuyor” demek adına gençlerin hayatlarına müdahil oluyorlar. Bir toplumda herkes, mühendislik, herkes avukatlık, herkes öğretmenlik eğitimi görürse, bu durum beraberinde bazı sorunlar da getirir. Eğitim fakülteleri normal ideal kontenjanın üzerinde öğrenci aldığında, atanmayı bekleyen yüz binlerce öğretmen adayını da yaratırsınız.
SİZCE NEDEN BÜYÜK ÇOĞUNLUK ÖĞRETMEN, AVUKAT OLMAK İSTİYOR? BİREYİN KURTULUŞU YA DA MUTLULUĞU BU MESLEKLERDE Mİ?
Ticaret lisesini bitirdim ama asla diplomasını alamayacağım bir üniversitede, hayat üniversitesinde eğitim almayı sürdürüyorum. Bence, mühendislik ve matematik dışında kalan sosyal bilimler fakültelerindeki bölümlerin çoğu, sosyoekonomik olarak toplumun gerisinde kalan ailelerin çocukları için bir fırsat. Örneğin bir devlet memurluğu fırsatı… Gençlerimiz, istedikleri bölümlerde değil, ailelerinin dayatmalarına yönelik alanlarda eğitim görüyorlar. Bu toplumun genelinin, mutluluğu para ve lükste aramasından kaynaklanıyor.
TOPLUMDA EŞİTSİZLİK GİDEREK ARTIYOR. SİZCE SOSYOEKONOMİK AÇIDAN HAYATA GERİDE BAŞLAYANLAR İÇİN ÜNİVERSİTE BİR FIRSAT DEĞİL Mİ?
Eğitim tabii ki çok önemli ama herkes aynı bölümlere hücum etmemeli. Avrupa’da ara elaman diye tabir edilen fabrika işçileri, kaynakçılar, boyacılar da hayatları boyunca mesleklerinden para kazanabiliyor. Dar gelirli kişiler, çoğu zaman kendilerinden çok daha fazla geliri olanlarla aynı ortamlarda yer alabiliyorlar. Ama bizde, yıllardır beyaz perdeden aktarılan ‘zengin kız – fakir oğlan’ olgusu halen hüküm sürüyor. Kısacası herkes en iyi yaptığı, mutlu olduğu işten kazanç sağlarsa, hayat daha yaşanası bir yer olur.
SİZİN ÇOCUKLUĞUNUZ VE GENÇLİĞİNİZ DE EĞİTİM DURUMU VE SOSYAL YAŞAM NASILDI?
Biz harçlığı, haftalığı kısıtlı olan çocuklardık. Şimdiki gençler bilmez ama ‘kuzu kulağı’ denen bitkileri, ağaçların meyvelerini toplayıp kâğıt külahlarda satardık. 25 kuruşa bisiklet kiralardık. Giydiklerimiz yamalı tamir görmüş kıyafetlerdi amam mutluyduk. Domates, peynir ve salçalı ekmeği yedik mi bizden mutlusu yoktu, mutluyduk. Her şeyden en önemlisi hayallerimiz vardı. Hep sabrettik ve o hayallerin peşinden koştuk. Ben siyasi çekişmelerin olduğu lise yıllarında dönemde lise okudum. Zordu ve toplumsal ayrışmanın başladığı bir dönemdi. Herhangi bir fraksiyonun değil, hayallerimin peşinden gittim ve istediklerimi başardım.
KUYUM SEKTÖRÜNE GİRİŞİNİZ NASIL OLDU?
Kıbrıs Barış Harekatı’nın ardından, 1975’de, Kırklareli’nden Bakırköy’e taşındık. 12 Eylül döneminde askerlik görevimi yaptım. Askerden döndüğümde, Bakırköy tren istasyonunun çıkışındaki bir dükkânın tezgahında; yüzük, bandana ve benzeri aksesuarlar satmaya başladım. Bir yakınımızın telkini ile altın yüzükleri de ürün gamına ekledik. Altın o dönemlerde bugünkü kadar pahalı değildi. Dış ticaret mevzuatının bilinmediği bir dönemde, Norveç gibi bir ülkeye altın ihracı yaptım. Ayrıca 90’lı yıllarda büyük sükse yaratan ‘rayma’ bilezikleri de Türkiye’ye getiren ilk kişi oldum. İŞ yaşantımızı, Büyükçekmece’de eşimle birlikte işlettiğimiz kuyumcu dükkanımızda mutlu bir şekilde sürdürüyoruz.
“MUTLULUK LÜKS OTOMOBİLLER YA DA SON MODEL TELEFONLARLA SAĞLANMIYOR”
Toplum olarak hayata bakış açımızı değiştirmemiz gerekiyor. Mutsuzluğa odaklı hedeflerimiz var. Mutluluğun sadece parada ve lükste olduğunu yaşıyoruz ve ideallerimizi buna göre şekillendiriyoruz. Ancak, Anadolu’nun bir köyünde, yol kenarında rastladığınız, lüks otomobili ya da son model akıllı telefonu olmayan ve mutlu olan insanları gördüğünüzde, bu işte bir terslik var diyorsunuz. İşin özeti şu: Toplum olarak ne maddi ne de manevi anlamda ayrımcılık yapmadan, paylaşmayı bilerek, herkesin özgürlüğüne saygı duyarak hayallerimizin peşinden koşmalıyız.
SON OLARAK EKLEMEK İSTEDİKLERİNİZ NELER?
Eğitim insan hayatının en önemli unsurlarından biridir. Çünkü iyi bir eğitim alınmaz ise sahip olduğunuz her bilgi, öğretim, maddi ve manevi kazançlar, teknolojik gelişmeler, aile hayatı yanlış yönetilip şahsınız, aileniz ve toplum için kayıplara sebep veren tehlikeli bir silaha dönüşür. Eğitim; ailede sevgi, şefkat ve paylaşım ile filizlenip öğrenim ile beslenerek kişisel ve toplumsal kazançlara dönüşür. Bu nedenle varsa da yoksa da işin başında iyi eğitim gelmeli. Bu da biz ailelerin, toplumun, devletimizi yönetenlerin temel görevi olmalı. Mutlu, huzurlu, ayrışan değil birliktelikten gücün doğacağının farkında olan, paylaşmasını bilen gençler yetiştirmeliyiz.

Mahinur Dalkıran İsviçre yıllarını anlattı...
AİLESİYLE BİRLİKTE İSVİÇRE’YE YAPTIĞI BİR SEYAHATİN ARDINDAN ÖĞRENİM HAYATINA BU ÜLKEDE DEVAM ETMEYE KARAR VEREN MAHİNUR HANIM O GÜNLERİ ŞU SÖZLERLE ANLATIYOR:
“İsviçre’ye şehrine yaptığımız gezi esnasında, babam, bana bu ülkede okuyup okumayacağımı sordu. Ben olumlu yanıt verince, Montreux şehrinde bulunan leydi okuluna kaydım yapıldı. 14 yaşındaydım ve İsviçre’deki eğitim maceram tam üç yıl sürdü. Çok iyi bir eğitim aldım. Ancak ailemin Türkiye’de olması nedeniyle üç yıllık eğitimimin ardından geri dönmek zorunda kaldım. Daha sonra 1984 yılında Birol Bey ile tanıştım, 1985 senesinde ise evlendik. Yasemen adında bir kızımız ve Yağız adından oğlumuz var. Hem işte hem de evde mutlu bir aile hayatı sürüyoruz…”
Bunlar da ilginizi çekebilir
Ekin Tükek: “Topluma fayda sağlayacak projelerde yer almak istiyorum”
İleriki nesillere katma değeri yüksek organizasyonlar bırakıp topluma fayda sağlayacak işler yapmak istiyorum. Hedefimiz çok para kazanmak değil, kazandıklarımızı daha çok kişiyle paylaşabilmek.
4 yıl önceDuygularımıza notalarla yön veren usta: Cahit Berkay
Hayat anlayışınız, siyasi görüşünüz ne olursa olsun bazı sanatçılar muhakkak dokunur kalbinize. Yaşamın bir yerinde illa ki çıkarlar karşınıza. Alkent Yaşam’ın bu sayısında zihnimize kazınan eşsiz melodilerin sahibi Vahit Berkay ile buluştuk. Dev sanatçı, bu kez notalarla değil, müthiş bir yaşam hikayesiyle değdi yüreklerimize.
3 yıl önceToskana Vadisi doğa dostu projelerle canlanıyor
Toskana Vadisi Evleri’nin yeni yönetiminin hayata geçirmeyi hedefledikleri çevre dostu projelerini Ümit Rüstem Zorlu’dan dinledik. Ümit Bey’in, Toskana’ya özel planlarına kulak verdiğimizde, söz konusu projelerin tüm Türkiye’ye yayılmasını arzuladık.
5 yıl önce


